WASHINGTON

Daniel Gross kendi çapinda bir "ilklerin adami". 32 yil önce dogumuyla haber olmus; daha dünyaya gözlerini yari açmisken çekilmis bir fotografiyla Chicago Tribune gazetesinin ön sayfasinda arzi endam etmis. Simdi de evliligi ile yine gazetelerde, televizyonlarda...

1970'te Daniel'in babasi Barry, esi dogum yaparken yaninda bulunmak isteyince önce izin vermemisler. O zamanlar ABD'de, dogum odalarinda esiyle birlikte ter ve gözyasi döken baba adaylari yokmus daha. Simdi standart olan, hatta hastane personelinin özellikle tesvik ettigi bu uygulama, fikir olarak bile aykiri geliyormus kurumlara. Ancak Barry "Çocugumun gözümün önünde, burnumun dibinde dogmasini istiyorum" diye tutturup buna itiraz eden hastane yönetimi aleyhine de davayi basinca yelkenler suya inmis. Bir Amerikan hastanesinde babasinin ellerine dogan ilk tosun olmus Daniel.

Gel zaman, git zaman... Ayni Daniel simdi epey açilmis alni, top sakali ve hafif utangaç gülümsemesiyle yasinin biraz üstünde gösteren bir isadami. Yale mezunu, uluslararasi enerji projelerinin finansmaninda çalisan bir New York'lu.

Geçen pazar New York Times'daydi, sonra da hafta boyunca çesitli televizyonlarda, dergilerde...
Bu kez Daniel'i "haber malzemesi" yapan, izdivaci.

Hayatinda bir kez olsun, bir pazar günü New York Times gazetesini eline almis olan herkes bilir. Reklam klisesini hakli kilarcasina "Pazarlari New York Times günüdür" yani. Sanat, spor, is dünyasi, seyahat, kitap dergisi, pazar dergisi derken hepsi basli basina birer gazete dolulugunda ekleriyle, öyle kolay kolay okkalanamayan bir pakettir bu. Bizim mahallenin dagiticisi, pazar gazetesini koyu mavi torbasi içinde evimizin önündeki kaldirima her firlattiginda uyanirim ben. Betona külçe gibi iner gazete. Uykudan vazgeçme istegi veren bir sestir o, insani çeker.

Neyse konumuz o degil... Sözü, pazarlari New York Times'da yer alan "Dügünler" baslikli birkaç sayfaya getirmek istiyorum. Meraklisi "Kim kiminle evlenmis", bu sayfalarda okur, ögrenir. Çogu çift, agizlari sakaklarinda yanak yanaga fotograflariyla birlikte secerelerini, egitim, meslek hikayelerini, nerede nasil tanistiklarini vs. içeren kisa metinlerle tanitilirlar.

Dikkatli bakarsaniz, bu çiftlerden çogunun kaymak üniversitelerden en azindan "cum laude" mezun olan, büyük büyük sirketlerde besbelli büyük büyük maasli pozisyonlara sahip kadin ve adamlardan olustugunu görürsünüz. New York'u New York yapan uçuk kaçik iliskilerin degil, yüz bin dolarlik dügünlerin, kurumsal vaziyetlerin, sosyal itibarin sikici sayfasidir burasi. Kaideden söz ediyorum burada, tek tük istisnai çiftler de vardir elbet. Ama eninde sonunda, gelin - güvey hikayelerini "Aman da ne mutlular" dedirtecek bir üslupla gazeteye tasitmaktan hoslanan birileridir bunlar.
Daniel geçen hafta bu sayfadaydi. Yaninda on yillik sevgilisi, nihayet hayatini resmen de birlestirdigi yeni esi Steven Goldstein ile birlikte.

Daniel ve Steven böylece New York Times gibi köklü bir kurumun, "Dügünler" gibi kurumsal iliskileri taçlandiran sayfasina girebilen ilk escinsel çift oldular. ABD'de escinsellerin "medeni birlik" yapmalarina hukuken izin veren tek eyalet olan Vermont'ta nikahi kiydiklari gün, milyonlarca okurla da yüzlestiler.
Sonradan ögrendik ki, Daniel ile Steven tipki Barry'nin 32 yil önce yaptigi gibi, bu yolu ugrasarak açmislar.

Evlenmeye karar verince "Dügünler" sayfasina hikayelerini, tipki diger çiftler gibi, kimin nereden "cum laude" mezun oldugunu da içerecek biçimde yansitan bir mektup yazip "Bize de yer vermelisiniz" demisler.

Gazetenin cevabi nazik ama kesinmis: "Kusura bakmayin ama biz sadece heteroseksüellerin dügünlerine yer veriyoruz. Aslinda escinsel evliliklerinin de yansitilabilmesi fikrine karsi degiliz ama bu tür uygulamalarin degismesi çok tartisma gerektirir, zaman alir. Size mutluluklar dileriz."
Sonra aradan bir hafta geçmeden, bir sürpriz:

New York Times iç tartismasini sipsak yapmis ve gelenekleri degistirmenin zamaninin geldigine hükmetmis olacak ki, Daniel ve Steven'in siritan yüzleri ile asklarinin özetini tasimis sayfalarina. "Dügünler" bölümünün basligi da, "Dügünler ve Kutlamalar" diye degisivermis. Eh, onlar ermis muradina...